Het kan wél
Aangezien een deel van mijn talrijk lezerspubliek vorige week viel over mijn pittige (?) titel alhier – sommige mensen lezen misschien niet echt wat er staat en de fantasie slaat al eens op hol – speel ik deze week op veilig.
Want veiligheid, daar gaat mijn blog vandaag over. Enkele dagen geleden nam ik deel aan een parlementaire stage van Voka. Dat houdt in dat je van een paar dagen tot een paar uur meedraait bij een bedrijf. Eerst krijg je heel veel info van en over het bedrijf en de sector waarin het actief is en vervolgens is het van handen uit de mouwen en ook gewoon meedraaien op de werkvloer. Zeer boeiend om wat meer zicht te krijgen op de economische realiteit, vanuit het perspectief van de bedrijfsleider én de werknemers. Zo deed ik al stages bij Carrefour, Colruyt, KBC, AB-Inbev en Nestlé. Ook de zorgsector kwam aan bod en ik werkte een dag mee in een woonzorgcentrum voor zwaardementerende ouderen. Best wel stevig.
Nu was het de beurt aan Exki. Zeer boeiend. Maar wat de zaakvoerster me over de omgeving van haar vestiging vertelde was minstens even interessant. Gelegen aan een drukke winkelbuurt aan een van de poorten van de Brusselse vijfhoek, zei ze spontaan – zonder dat ik erover begon – dat de veiligheid de voorbije 3 jaar gevoelig verbeterd was.
Ze had mijn volle aandacht. Verbeterd? Op een moment dat een veilige omgeving the talk of the town in Brussels is, beweerde zij dus het tegendeel. De jonge bedrijfsleidster vertelde me dat ze in die periode al eens een vuistslag in het gezicht had gekregen, heel veel verbale agressie in de winkel had moeten slikken van losgeslagen ‘klanten’ die al te vaak kwamen stelen. ‘We merkten dat de verkoop van drugs vanuit een welbepaalde plek in de buurt gewoon uitdeinde van enkele vierkante meters naar een zone van honderden meters. Het nieuwe gemeentebestuur nam de zaak wél in handen en dreef de regelmatige politiecontroles op. Wij namen, samen met een tiental andere winkels één veiligheidsagent in dienst en dat brengt echt soelaas’.
Is alles daarmee opgelost? Nee. Ik had toevallig ook een gesprek met de Securitas-agent en hij gaf me erg genuanceerd mee wat werkte en wat nog beter kon. Maar hij vertelde me wel exact hetzelfde als Mevrouw Exki.
Waarom vind ik dit belangrijk? Omdat op een moment dat het bijna onmogelijk lijkt om de onveiligheid in mijn stad te keren, er toch een begin van recept lijkt te bestaan om dat net wel te doen. Politici moeten inderdaad een tandje willen bijsteken = meer en regelmatiger politie op de plekken waar het er toe doet, zeer gericht. Maar ook een samenwerking tussen winkels, bedrijven en burgers kan een groot verschil maken. De politie is regelmatig overvraagd, kan ook niet alles en dus moeten we aan een bredere civiele veiligheidscultuur werken. Alleen dan kan het lukken.
Ook in de donkerste dagen is er altijd hoop.
Die je zelf moet maken.
Sven Gatz