Alle remmen los
Bij de talrijke lezers die mijn wekelijkse politieke blog kent, zijn er ook een aantal die vinden dat ik beter zou zwijgen. Dat is hun goed recht. Die bescheiden groep van mensen die mij niet graag zien valt uiteen in drie delen. Een eerste subgroep haat mij omdat ik niet extreem-rechts ben. Of beter: omdat zij net wel extreem-rechts zijn. Een ander deel vindt dat ik mij niet verontschuldigd heb voor mijn Brussels begrotingsbeleid. Eén onder hen was zelfs van oordeel dat ik levenslang verbannen moest worden. Ik heb nochtans al herhaaldelijk verklaard dat ik wel degelijk verantwoordelijkheid draag voor de hoofdstedelijke openbare financiën, dat kan en wil ik niet uit de weg gaan. En een derde groepje geeft inhoudelijke kritiek op mijn ingrepen om de begroting zoveel mogelijk onder controle te houden. Terecht democratisch debat overigens.
Wel, laten we dat debat dan toch nog maar eens voeren. Aan de hand van wat ik gedaan en geprobeerd heb natuurlijk, maar eveneens met de blik op wat de Premier met zijn regering en begroting momenteel poogt rond te krijgen. Is het onbescheiden mij als gewone sterveling überhaupt te durven vergelijken met God? Dat laat ik aan uw appreciatie over. Maar laten we eerst even samen kijken of God eigenlijk wel bestaat. De NVA heeft mij in mijn jaren als Brussels begrotingsminister hoofdzakelijk drie dingen verweten: mijn cijfers waren niet betrouwbaar, ik was onmachtig tegenover mijn coalitiepartners en mijn ingrepen gingen niet ver genoeg.
1/ Het Rekenhof heeft regelmatig belangrijke opmerkingen geformuleerd bij mijn verschillende begrotingsontwerpen. Dat is volstrekt normaal, dat is wat dit Hof doet, het parlement bijstaan in zijn kritiek om een tegengewicht te bieden aan de regering. Het Rekenhof checkt vooraf de geloofwaardigheid van de cijfers voor de toekomst (begroting) en achteraf de juistheid van de cijfers voor het verleden (rekening). Het klopt dat het Hof ministers van begroting regelmatig heeft doen zweten en zo hoort het ook. Hebt u ook al opgemerkt dat de raadsheren van het Rekenhof al meermaals hebben aangestipt dat de ramingen in de begroting op drijfzand gebaseerd zijn? De federale begroting, he. Was het u ook opgevallen dat de kritiek van het Hof op de rekeningen i.v.m. de boekhoudkundig oncontroleerbare cijfers striemend is? Gevolg: onthouding van het Rekenhof. Nogmaals, we hebben het hier over de rekening van de Premier en zijn kornuiten. De cijfers kloppen dus niet.
2/ Het oordeel van de verzamelde pers na mijn mandaat als hoofdstedelijk minister van begroting was dat ik niet voldoende politiek gewogen had in de regering. Los van het feit dat woorden dwergen zijn en daden bergen, moest ik deze ongevraagde publieke kwalificatie wel knarsetandend in ontvangst nemen. En nu blijkt dat een regeringsleider, dus niet de gewone minister van begroting, er al maanden aan een stuk niet in slaagt om de partijen die zijn coalitie stutten op één lijn te krijgen. Het lukt gewoon niet. We hebben het dan wel degelijk over Bart De Wever, he. Ligt het aan hem of aan de andere politieke formaties? Wie zal het zeggen? Niemand heeft gezegd dat politiek eenvoudig is, maar ‘het rotten ging toch stoppen’ of heb ik dat verkeerd begrepen? Wie is er nu eigenlijk onmachtig?
3/ In mijn jaren als begrotingsminister heb ik in tegenstelling tot wat u denkt wel degelijk maatregelen genomen (besparingen, hervorming van het begrotingsproces, personeelsmoratorium,…) maar ze werden meestal al op voorhand als onvoldoende beschouwd: too little, too late. In de laatste twee jaar van mijn legislatuur stelde ik ook nog een schuldenplafond in. Klinkt bekend in de oren, niet? De schuldenrem van Premier De Wever als lapmiddel om bij gebreke van consensus over de grond van de zaak, de trein niet verder te doen ontsporen. Een noodgreep die niet ver genoeg gaat.
Heeft deze Keizer wel kleren aan? ‘Kijk uit, kijk uit, kijk uit, voor de naakte man’, zong Jan De Wilde.
Letterlijk àlles wat de Nieuw-Vlaamse Alliantie mij voor de voeten geworpen heeft als begrotingsgebroddel, doet de partij van Bart De Wever (federaal én Vlaams) nu gewoon zelf. Sans gêne.
En neen, beste NVA, het is niet de fout van Joe Biden. Own your shit.
Sven Gatz